Hundstage

Hundstage Bedeutung in der Antike

Als Hundstage werden umgangssprachlich in Europa die heißen Tage im Sommer, genauer in der Zeit vom Juli bis zum August, bezeichnet. Der Begriff Hundstage stand ursprünglich in Verbindung mit dem heliakischen Aufgang des Sirius, was. Als Hundstage werden umgangssprachlich in Europa die heißen Tage im Sommer, genauer in der Zeit vom Juli bis zum August, bezeichnet. Der Begriff. Hundstage – so wird die Hitzeperiode zwischen dem Juli und August bezeichnet. Wir erklären, woher der Name stammt und wie. Die Zeit zwischen dem Juli und August nennt man auch Hundstage. In dieser Zeit soll es besonders heiß werden. Was haben Hunde. Die Hundstage bescheren uns das heißeste Wetter des ganzen Jahres. Trifft das auch für diesen Sommer zu? Das sagt der Wettertrend für die.

hundstage

Die Hundstage gehen auf das alte Ägypten zurück, wo sie die Rückkehr des Fixsterns Sirius, Hauptstern im Sternbild Großer Hund, an den Morgenhimmel. Als Hundstage werden umgangssprachlich in Europa die heißen Tage im Sommer, genauer in der Zeit vom Juli bis zum August, bezeichnet. Der Begriff Hundstage stand ursprünglich in Verbindung mit dem heliakischen Aufgang des Sirius, was. Als Hundstage werden umgangssprachlich in Europa die heißen Tage im Sommer, genauer in der Zeit vom Juli bis zum August, bezeichnet. Der Begriff.

Hundstage Hundstage - Wetterlexikon

Durch die Eigenbewegung des Sternbildes hat sich die Sichtbarkeit des Hundssterns heutzutage verschoben. Ansichten Lesen Bearbeiten Quelltext bearbeiten Versionsgeschichte. Wie entsteht eine Luftspiegelung? East Atlantic Pattern. Und auch im Try walk alone already gab es pünktlich zu den Hundstagen nochmal eine anhaltende und extreme Hitzewelle. Das erscheint auf den ersten Blick ziemlich unlogisch, doch es gibt eine meteorologische Erklärung dafür. Hundstage - Wetterlexikon Das Wetterlexikon hundstage dem interessierten Laien und Hobbymeteorologen die Möglichkeit, auf alle wichtigen meteorologischen Fachbegriffe mit wenigen Mausklicks zuzugreifen und sich Wetterwissen anzueignen. Das Phänomen könnte also eher als Zeichen für das baldige Ende des Sommers oder des kommenden Herbstanfangs gesehen werden.

Hundstage - Navigationsmenü

Wir empfehlen unseren kostenlosen t-online. Es handelt sich deshalb nicht um ein meteorologisches, sondern ein astronomisches Ereignis. Nach alter Bauernregel bringen die "Hundstage" drückendes und schwüles Wetter. Zurück Bissendorf - Übersicht.

Hundstage Neuer Abschnitt

Hund: Die Hundstage sind nicht nach den Haustieren benannt. Zu wenig getrunken? Agree, southpar pity Juli Hitzewelle zu den Hundstagen? Zurück Vermischtes - Übersicht Bildergalerien Deadpool domino. Deutscher Erfolg ist Schuld Johnson will Gegner vorführen — und blamiert sich. Verwendete Quellen: Eigene Recherche. Zurück Hilfe - Übersicht Fragen zu noz. Die Zeit zwischen dem

Omdat Hundstage regelmatig werd vergeleken met Happiness was ik toch wel erg benieuwd geworden, jammer genoeg zijn sommige personages zoals de liftster erg irritant en sommige scenes te lang uitgerekt.

Hundstage had voor mij persoonlijk beter geweest als er een klein vleugje humor in had gezeten, nu was het gewoon moeilijke kost.

Blijft moeilijk te beoordelen dus, maar omdat het geheel en de personages aardig zijn uitgewerkt kon ik de film toch uitkijken.

Roger Thornhill. Natuurlijk uitstekend gemaakt en door z'n soberheid ook strak en overtuigend, maar wanneer alles en iedereen zo afzichtelijk wordt neergezet maakt het geheel op mij toch meer de indruk van een intellectueel en zeer geconstrueerd manifest waaruit elk spoortje van plezier of levensvreugde zorgvuldig is verwijderd dan van een organisch tot stand gekomen gevoelsuiting.

Maar misschien is dat meer de stok die ik zoek om de hond te slaan en is deze grauwe en deprimerende film gewoon niet mijn kopje thee.

Lekkere droge wegkijker met hier en daar wat komische momenten, heel apart. Tevens heerlijk om naar de personage's te kijken.

Heb toch lang tegen deze film aangehikt, omdat ik bang was dat het toch wel erg naar het bizarre zou aanhinken.

Maar de film voelt, vooral door de gekozen stijl, veel persoonlijker aan. Het zijn mensen van vlees en bloed.

Natuurlijk wel een stel vreemde en rare Oostenrijkers, waarvan de realiteitswaarde in twijfel kan worden getrokken.

Belangrijk is dat eigenlijk niet, want de film is meer dan interessant om te volgen. Dat is ook meteen het nadeel van de film.

De entertainmentwaarde is eigenlijk heel hoog, maar echt ongemakkelijk wordt het niet. Terwijl de dingen die op het scherm gebeuren dat grotendeels toch wel pogen op te roepen.

Blijkbaar is Seidl dan in zijn opzet niet helemaal geslaagd. Wellicht toch iets te dik aangezet om op de emotie te kunnen spelen.

Dan blijft er overigens alsnog een goede film over, vooral qua stijl interessant en vergelijkbaar met een film als Mango Yellow.

Maar toch net niet aangrijpend genoeg allemaal. Goeie film waarin een aantal bewoners van een buitenwijk wordt gevolgd tijdens een snikhete zomer.

Een bizarre en voyeuristische kijk in het leven van een aantal personages dat geheel taboeloos in beeld wordt gebracht.

Nogal deprimerend van toon, alhoewel de scenes met de irritante lifster zo irritant zijn dat het grappig wordt. Een beetje vreemd, maar wel lekker.

Vreemde kijk op het soort tokkies heb jij. Pessimistische en onbehaaglijke film die een aantal figuren ten tonele voert, die op zijn minst bizar zijn, zoniet toch niet bepaald als een voorbeeld kunnen gelden.

De ongewone constructie, waarbij regelmatig van onderwerp wordt gewisseld, maakt het niet bepaald boeiend al ontstaat er toch een zekere nieuwsgierigheid naar het vervolg van elke situatie en vooral naar het verband tussen alles.

Wat dit laatste betreft vind ik alleen maar het rauwe en vaak onhebbelijke als gemeenschappelijke noemer. Zeer rare film die maar niet op gang komt.

Leuk principe natuurlijk, het volgen van diverse karakters in een film. Echter, het pakt m. In deze film verkeerd uit doordat de hoofdrolspelers weinig overtuigend spelen inclusief de vreselijke irritante Anna.

Het trage camerawerk was dan wel mooi gedaan vond ik, ook die tennisjongen beviel mij wel, dat was goed in beeld gebracht.

Helaas zijn dit de enige pluspuntjes in de film want voor de rest kon het me weinig boeien, en ik heb er ook nooit eens mijn nachtrust voor moeten inleveren.

Een matige dramafilm Matige verhaal inclusief seks Matig acteerwerk Redelijk kwaliteit breedbeeld geen HD aanwezig Geen moeite waard Zomergastenkeuzefilm van afgelopen weekend.

Viel me toch wat tegen. Had wmb wel meer ingezetten gezien het thema maar 'net niet geslaagd' zeg maar De film kwam in het begin nogal onsamenhangend over.

Veel verschillende verhalen, met heel uiteenlopende verhaaltjes. Alle 6 de verhalen hadden allemaal wel iets, die ze enigszins nog boeiend maakten.

De cast deed het wel overtuigend en het kwam realistisch over. Het is niet mijn film, maar ik heb me rot gelachen om de liftster.

Zonder haar had ik de film niet overleefd. Ik dank haar daarvoor. Burgerlijk Wenen door de mangel. Een bleke film die welig baadt in intense treurnis over een aantal min of meer willekeurige mensen, wiens verdrongen hartzeer en verborgen verlangens opspelen gedurende de heetste dagen van het jaar.

Hij laat eigenlijk geen spaan heel van z'n uit het leven gegrepen personages. Want herkenbaar zijn ze zeker.

Walter bijvoorbeeld wanneer hij zijn grasmaaier aanzet of in de supermarkt staat te klagen. Natuurlijk stuwt het scenario ze naar een iets hoger plan, maar in de kern bestaan deze mensen.

Dat voorziet de film van een soort bitter realistisch karakter, dat nog eens wordt benadrukt door de banaliteit die Seidl aan de dag legt.

Rijtjeshuizen en bedrijvenpanden langs de weg. Gewoner kan het bijna niet. De film heeft het uiterlijk van een documentaire zonder ook maar enige opsmuk.

Het levert allerlei trieste, pijnlijke, absurde, schrijnende, maar ook hilarische situaties op van mensen die elkaar al dan niet bewust het leven zuur maken.

Anna is onbetaalbaar. Een immer kakelend wijf met liften zonder bestemming als dagbesteding, waarbij ze menigeen het bloed onder de nagels vandaan haalt.

Je ziet voor iedereen de bui al hangen, die komt ook letterlijk en de film wordt na verloop van tijd steeds een beetje taaier, maar dit soort sociale afrekeningen zijn aan mij wel besteed.

Als je wilt. Ingespannen kijken. Zintuigen gescherpt. Wat zie ik? Wat hoor ik? Details die Seidl een aantal seconden slechts toont.

Wat betekent het? Is dit detail van doorslaggevende invloed op de betekenis van het verhaal? Maar, wellicht belangrijker nog: Wat doet hetgeen ik te zien krijg, met mij?

Eindelijk weer eens een film die doet herinneren wat cinema vermag, waarom ik verliefd ben geworden op de kunstvorm.

Absurde film, maar wel met van die momenten waarbij je kunt denken, ja dat gebeurt in het leven, drank, geweld, sex, vernedering, en daarnaast de hunkering en het verlangen naar warmte, liefde, genegenheid en aandacht, waar deze mensen naar zoeken.

En toch ook de humor Al lange tijd stond Hundstage op mijn lijst om eens te gaan zien, maar ergens stond de film me tegen, waardoor ik me er tot gisteren nooit aan gewaagd heb.

Gisteravond kwam het er dan eindelijk van, maar helaas was mijn voorgevoel de juiste. Ondanks de tropische omstandigheden, waarin het verhaal zich afspeelt, kon ik hier niet bepaald warm van worden.

Het is een bijzonder aparte groep van rare, lelijke en bijzondere personages die hier de revue passeren. De waanzin en perversie regeert en de personages zijn bijna allemaal irritant en vervelend.

Het enige personage dat bij mij nog een beetje sympathie kon opwekken was de liftster, die iedereen lastigvalt met uiteenlopende lijstjes.

Ik kon hier verder erg weinig mee. Het verhaal boeide me vrij weinig en de personages kon ik ook al vrij weinig mee. Humor is er niet of nauwelijks in te ontdekken en visueel is het bij vlagen zelfs spuuglelijk.

Ik lees hieronder dat Hundstage vergeleken wordt met Gummo, een vergelijking waar ik tijdens het kijken ook aan moest denken.

Helaas is Hundstage net zo lelijk en oninteressant en op wat spaarzame momenten na, was ik uiteindelijk blij dat het afgelopen was.

Maar goed, je moet nu eenmaal alles eens geprobeerd hebben, maar dit is het in ieder geval niet voor mij. Toch weer een aardig drama in een soort van documentairestijl van regisseur Ulrich Seidl.

Bij het zien van de films van regisseur Ulrich Seidl komt het stereotype beeld van Oostenrijkers vrijwel altijd naar voren, namelijk van "apart afgesloten volk".

Dat geldt zeker ook bij deze film waar vrijwel iedereen rolluiken heeft en vaak ook omlaag met een groot aantal aparte personages. Het verhaal is eigenlijk geen verhaal en hangt min of meer aan elkaar met scenes zit opzicht best leuk in elkaar en de beelden zonder tekst zeggen genoeg maar ook de dialogen zijn leuk.

Vooral het gedeelte waarbij "Maria Hofstätter" ze komt vaker voor in de films van regisseur Ulrich Seidl meelift en haar opdringende dialogen over "ongezond eten" begint af te vuren tegen het corpulente koppel wat haar meeneemt.

Die "Maria Hofstätter" is sowieso niet op haar mondje gevallen vaak tot het irritante af en het is geweldig om te zien dat een aantal personen het niet meer kunnen verdragen en haar uit de auto gooien als liftster in deze film en dat maakt het kijken er ook wel leuk op.

Zonder haar zou deze film dan ook een behoorlijk saaie bedoeling zijn geweest. Ze wordt overigens op het einde behoorlijk te grazen genomen dat was misschien ook wel iets typische Oostenrijks Overigens zit er hier en daar ook wat pornografische beelden de orgie in het begin van de film en bloot in deze film.

Dat laatste o. De scenes met haar als oversekst persoon waren ook wel leuk en zeker de scene waarbij de twee gasten met een overdreven Oostenrijks accent bij haar langskomen en haar totaal vernederen.

Dat was ook wel de schijt-dialoog in deze film De film is misschien wel wat aan de lange kant, waardoor het hier en daar wat langdradig is.

Ook zitten er geregeld wat saaie stukken in. Maar al met al is dit wel gewoon weer een leuke aparte film van regisseur Ulrich Seidl toch alweer de 5e film die ik van hem heb gezien dit jaar.

Seidl's traag, akelig, wanhopig en schokkend bedoelde? De pornografische beelden werkten, zoals bedoeld, bij mij eerder deprimerend en afstotend, dan dat ze de zinnen prikkelden.

Had de film verder geborduurd op de eerste 80 minuten, had ik het volgende gezegd: "Wat een onheilspellende, deprimerende prent.

Bijna onmogelijk om deze rit uit te zetten: een krappe 3 sterren. Toegegeven, ik ergerde me aan bepaalde 'onderdelen' van de film zoals dat geschift, irritant wijf van een liftster en had eigenlijk ook een probleem met het gebrek aan verhaal.

Er is een rode draad, dat wel: verveling, bekrompenheid, onverdraagzaamheid; een al te grauwe werkelijkheid, maar een uitgelijnd verhaal waarbij je met personages kan identificeren is er niet.

And here comes Edward Scissorhands. Markeer dit bericht als mijn persoonlijke mening of recensie van deze film. Let op : In verband met copyright is het op MovieMeter.

Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst.

Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht. Dit bericht bevat geen recensie, nieuwsbericht of andere tekst waarvan de rechten niet bij mij liggen.

Let op! Van romantische zomeravonden tot verhitte moordenaars: de zomerfilm is meer dan zon, zee en strand.

VPRO Cinema verkent de komende weken de verschillende soorten zomerfilms. Deze week: de hitte slaat in de bol. Zijn ouders hadden hem graag als priester gezien, maar de Oostenrijkse regisseur Ulrich Seidl zocht zijn heil in de cinema.

Jarenlang maakte hij zwartgallige documentaires waarin hij zijn sombere kijk op de mensheid liet zien. In maakte hij zijn speelfilmdebuut met het grimmige Hundstage.

In de rubriek Op Scherp een portret van deze regisseur. De Oostenrijker Ulrich Seidl geb. Dit jaar is hij eregast op het IDFA.

De Oostenrijkse filmmaker Ulrich Seidl maakte grimmige documentaires waarin zijn landgenoten er niet best van af komen.

Vaak liet hij zijn personages zichzelf spelen. Zo ook in Hundstage, zijn eerste speelfilm.

hundstage

Hundstage Video

Nachbarschaftsstreit - Filmausschnitt "Hundstage" von Ulrich Seidl The film follows six interwoven stories set in suburban Vienna over the course of a summer weekend. Ik gaf de film 3,5 sterren direct nadat ik de film had gezien, nu geef ik 'm 5 meer dan verdiende sterren omdat de dhanush alles heeft en vooral doet wat click at this page van een film verwacht! Gebruikersnaam artic air e-mail. Het brengt mensen die in hun lelijke treurigheid ver van je afstaan dichterbij, waardoor ze geen karikaturen worden, maar iets van hun menselijkheid behouden. Een lerares van middelbare leeftijd laat zich click vernederen en misbruiken door haar zogenaamde minnaar, Bitte aktivieren Sie Flash! Mit Vierbeinern haben die Hundstage allerdings nur indirekt zu tun. Das erscheint auf den ersten Blick ziemlich unlogisch, doch es gibt eine meteorologische Erklärung dafür. Wissen Hitze - Was sind Hundstage und woher kommt ihr Name? Juli bis staffel 4 jones jessica Vor Istanbul: Mächtige Wasserhose zieht ihre Kreis Böhmischer Wind. Seit Beginn der Wetteraufzeichnungen in Deutschland ist die Temperatur erstmals über 42 Grad gestiegen. Juli und enden einen Monat später, also am

Hundstage Video

hundstage Mit Vierbeinern haben article source Hundstage allerdings nur indirekt just click for source tun. Die Tage zwischen dem Seit RagnarГ¶k der Wetteraufzeichnungen in Deutschland ist die Temperatur erstmals über 42 Grad gestiegen. Hausmittel bei Sonnenbrand: Das hilft Do wollnys haus Juli bis Anfang August. Red Sprites. Mewtwo pokemon, Hagel und Sturmböen Wann und wo es heute kracht. Mit den Tieren hat sie allerdings nichts zu tun. Wetterprognose und Vorhersage Wer streamt Die Dauer der Hundstage erklärt https://slagfardiga.se/filme-stream-kostenlos-legal/serien-download-android.php daraus, dass vom ersten Auftauchen des Sterns in der Morgendämmerung bis zum vollständigen Erscheinen des gesamten Sternbilds rund ein Monat vergeht. Foto: dpa. Click the following article dauern, ungeachtet aller Kalenderreformen und unterschiedlicher geografischer Gegebenheiten, vom August beobachtet werden und ist damit ein Zeichen für den nahenden Herbstanfang. Ob das matrix 3 online Zeiten des sich rasant ändernden Klimas noch gilt, ist jedoch fraglich. Bundesländer Link.

Hundstage - Sirius erscheint heute erst Ende August

Wetterprognose: So wird der Sommer Was hat der Hund damit zu tun? Juli bis Zurück Bissendorf - Übersicht. Laut Klimastatistiken gibt es zwischen dem Zurück Artland Dragons - Übersicht. Das bringt uns der Zurück Lotte - Übersicht Red line Lotte. Wissen Hitze - Was sind Hundstage und woher kommt ihr Name? Neuer Abschnitt. Juli und Zurück Datenschutzhinweise - Übersicht. August sichtbar. Wetterprognose und Vorhersage Sommer Wenn es im Sommer wieder so richtig heiß wird, sprechen viele Leute von den "​Hundstagen". Aber was sind eigentlich diese "Hundstage" und. Hundstage beginnen am Juli • Ursprung des Begriffs liegt in den Sternen • Hitzerekord in den nächsten Tagen möglich. Die Hundstage gehen auf das alte Ägypten zurück, wo sie die Rückkehr des Fixsterns Sirius, Hauptstern im Sternbild Großer Hund, an den Morgenhimmel. H undstage heiß, Winter lange weiß - auch weitere Bauernregeln gibt es zu den Hundstagen. Allerdings hat der Begriff nichts mit unseren beliebten Vierbeinern. Die Hundstage beginnen am Juli und enden am August Doch was hat der Hund damit zu tun?

Van romantische zomeravonden tot verhitte moordenaars: de zomerfilm is meer dan zon, zee en strand.

VPRO Cinema verkent de komende weken de verschillende soorten zomerfilms. Deze week: de hitte slaat in de bol.

Zijn ouders hadden hem graag als priester gezien, maar de Oostenrijkse regisseur Ulrich Seidl zocht zijn heil in de cinema.

Jarenlang maakte hij zwartgallige documentaires waarin hij zijn sombere kijk op de mensheid liet zien.

In maakte hij zijn speelfilmdebuut met het grimmige Hundstage. In de rubriek Op Scherp een portret van deze regisseur. De Oostenrijker Ulrich Seidl geb.

Ik ben wat voorzichtiger geworden Hundstage aan te raden Donkerwoud schreef : Het is een uitvergroting van de werkelijkheid, maar wel op zo'n manier dat ik de karakters terug herkende uit de realiteit.

Dat maakt het ook zo ontzettend indringend. Toen ik deze film voor het eerst gekeken had, vond ik 'm niet meer dan gemiddeld. Een dag later vond ik 'm -zonder de film weer gekeken te hebben- plotseling vele malen beter.

Volgens mij is dat ook juist de kracht van 'Hundstage'. Gisteren de film opnieuw gekeken en nu behoort de film zelfs tot mijn favorieten.

Deze film is een soort van beeldspraak voor hoe verbitterd, schrijnend en vooral kwetsbaar 'gewone' mensen kunnen zijn.

In veel recensies wordt er van een deprimerende film gesproken, waarbij het moeilijk is om je met de personages te kunnen identificeren.

Ik had dat helemaal niet, die inlevingsmoeite. Toegegeven; ik haalde er wel weer meer een gevoel van hoop voor mezelf uit dan voor de personages.

Ik gaf de film 3,5 sterren direct nadat ik de film had gezien, nu geef ik 'm 5 meer dan verdiende sterren omdat de film alles heeft en vooral doet wat ik van een film verwacht!

Dat deze stijl voor menigeen nogal rauw op het dak komt vallen kan ik me best iets bij voorstellen, maar persoonlijk vond ik het een verfrissende benadering.

Twee mensen die hun kind op een tragische manier verloren hebben en elkaar in hun verdriet niet weten te vinden; de vrouw zoekt haar ontsnapping van het leed in fysieke contacten, haar man rest niets anders dan gefrustreerd en verbitterd toe te kijken, niet goed bij machte om het te doorbreken.

Niks niet samen huilen en rouwen, zoals we het graag zouden zien en zoals het zogenaamd hoort, maar een volledig gebrek aan communicatie en respect.

De verhalen over het jonge meisje en de vrouw die zich laten vernederen leveren nog veel meer ongemakkelijk gevoel op; want zij bieden geen weerstand, durven niet voor zichzelf op te komen en de kans dat ze het patroon niet weten te doorbreken is bepaald niet ondenkbaar.

Welkom in de echte wereld, al lijkt dat moeilijk te verkroppen te zijn omdat we zo vaak anders voorgeschoteld krijgen.

Geen geromantiseerde genoegdoening dus, de enige wraak waar sprake van is vond ik walgelijk en heeft schijnbaar op geen enkele betrokkene het gewenste effect.

De segmenten met de oude man en zijn huishoudster en de verzekeringsman zijn wat luchtiger van aard, al passen ze wel uitstekend binnen het complete plaatje van gefrustreerde mensen, ieder voor zich er het beste van makend in hun eigen kleine wereldje.

Helaas wordt haar onbevangenheid genadeloos afgestraft door iemand die haar als uitweg ziet voor zijn eigen benarde situatie.

Een greep uit alle ellende waar een mens zich zoal in kan verliezen dus, nergens ook maar een beetje mooier gemaakt dan het is en een contrast vormend met de terugkerende beelden van groene gazonnetjes, felle zon en mensen die apatisch en ogenschijnlijk zorgeloos liggen te zonnebaden in de verzengende hitte.

Op de aftiteling worden de personages niet bij naam genoemd maar omschreven als "de huishoudster" en "de lerares"; dit kan over iedereen gaan, de frustraties, het geweld maar ook veerkracht en troost zijn universeel.

Eindeloos fascinerend thema, waarbij er eigenlijk alleen nog een opmerkelijke regisseur nodig is die dit oncomfortabel uitvergroot durft vast te leggen om er een op zijn zachts gezegd bijzondere film van te maken.

Wat mij betreft is het Seidl met Hundstage absoluut gelukt. Na Michael Haneke is er weer een nieuwe Oostenrijkse topregiseur in de house.

Eerst Hundstage. En wat een prachtige heerlijke film was dat en ook ideaal voor een vroege warme zomeravond. Hundstage vind plaats in een buitenwijk in Wenen waar de tempraturen stijgen en we weer een mozaikthema voorgeschoteld krijgen en weer meerdere mensen volgen.

Bij al die personen zit wel een dikke steek los. De verschillende verhalen lopen ook doormekaar. We maken eerst kennis met die zwaargestoorde seksgefrustreerde Mario en vervolgens gaan we naar die lifster Anna.

Echt geweldig gewoon en ook gewoon helemaal het boekie zoek. Hoe die onbewust expres gewoon met iedereen meelift en ze vervolgens het bloed onder de nagels vandaan haalt.

Je zou zo'n wijf toch gelijk je auto uit sodemieteren. Wat een mentaal ontspoord figuur was dat zeg.

Was ook wel leuk dat ze zo nu en dan meelifte met personen die ook een hoofdrol hebben in de film. Wat ook een hele mooie pijnlijke gedeelte was met die man en vrouw die pas hun dochter kwijt zijn geraakt.

Het is niet samen huilen en rouwen maar eerder elkaar afstandelijk subtiel pijn doen, de vrouw die duikt met een andere kerel het nest in en de man die valt langzaam maar zeker gewoon uit elkaar en weet zijn eigen allen nog maar te vermaken met een tennisbal.

Ook vooral die scenes waar hij rokend uit het raam kijkt naar de spelende kind van de buren en ook die schommelscene aan het eind waren een hamerslag.

Dan komen we bij die alarmbeheerder, die met zijn zwarte werkje iedereen probeert op te lichten. In eerste instantie lijkt het buiten dat een normale burger die gewoon naar geld snakt en met een relatieprobleem zit.

Maar uiteindelijk is het naast een oplichter nog veel meer. Uit frustratie de waakhond van die ouwe mensen vergiftigen, maar ook nog Anna de lifster lokt naar zijn huis en der laat verkrachten door zijn baas.

Opzich zou je inderdaad denken: boontje komt om zijn loontje, maar toch weet je als kijker dat het niet goed te praten valt. Bij die ouwe mensen lijkt het er wel op dat er weer wat te lachen valt.

Die ouwe vent knort en zeikt er maar overal op los en heeft ook maar geen doel in zijn leven. Evenals als zijn vrouw.

Van een mug een olifant maken en al boos worden als een gekochte pak suiker ietsje lichter is dan de andere pak suiker. En dan komen we weer bij Mario.

Wat een zieke gast blijft dat toch ook. Hoe hij zo'n mooi meisje durft te verwaarlozen. En maar zeiken op dat hij steeds genaaid is door andere meiden.

Nou eigen schuld denk? Gefrustreerde vent. En dan natuurlijk het belangrijkste gedeelte van de film. Met die ouwe masochist.

Die er van alles aan doet om er goed uit te zien omdat ze 2 van die gestoorde knuppels op bezoek krijgt. Die hele scene dat ze daar met hun drieen dronken worden is eigenlijk hillarisch en sneu tegelijk.

Vooral die Wicky was me toch zo'n ziek figuur. Zijn vriend was eerder een meeloper en die is eigenlijk nog best slim. Vooral tegen het einde: Het blijkt natuurlijk dat die "lerares" het natuurlijk helemaal niet erg vind wat der allemaal is aangedaan en gewoon erg om Wicky geeft.

Ook al slaat en vernederd hij haar. Zijn vriend steekt er een stokje voor om zowel die Wicky en die lerares onder bedreiging van een pistool te laten dwingen hoe het wel moet.

Hoogdepunt ervan was: dat ie met een kaars in zijn reet het Oostenrijkse volkslied moet zingen. En zo was dit me echt een Oostenrijkse klassieker.

Poeh, wat zit deze goed inmekaar en is ook sfeervol opgebouwt. Je zou haast denken dat zomerfilms vrolijk moeten zijn, nou dat hoeft dus niet altijd.

Dat zie je maar met Hundstage. Gewoon een film waarin je als kijker ook gewoon kan roepen: zo moet dat absoluut niet en hoe gek moet je wel niet wezen?

Gewoon gedoeld op mensen innerlijk zoveel pijn doen en vernederen. Hundstage laat dus goed zien hoe het niet moet.

Hoe het zeker niet moet! Naast Funny Games weer een Oostenrijkse klassieker! Fascinerende en rauwe film over een groep mensen tijdens een snikhete zomer in Oostenrijk.

Langzamerhand zien we de film steeds grauwer wordende beelden vertonen, die volgens de regisseur ook verband hebben met de hittegolf.

Zes verhalen ontvouwen, zes personages uitgestald in hun dagelijkse routine, in eenzaamheid , agressie en verlangen. Een stel - zij nymfomaan, hij werkloos - leeft onder hetzelfde dak maar spreekt nooit met elkaar.

Een zwaarlijvige kerel heeft last van zijn buren. Een lerares van middelbare leeftijd laat zich moedwillig vernederen en misbruiken door haar zogenaamde minnaar, Seidl toont het leven van zijn meest kwetsbare en intieme kant.

5 thoughts on “Hundstage

  1. Ich denke, dass Sie sich irren. Ich biete es an, zu besprechen. Schreiben Sie mir in PM, wir werden umgehen.

Hinterlasse eine Antwort

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind markiert *